Ανακοινώσεις – Καλέσματα για συμμετοχή στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στα Δωδεκάνησα Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου
Φαρμακευτικός Σύλλογος Δωδεκανήσου: Στάση εργασίας
Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Δωδεκανήσου με αφορμή την επέτειο των δύο ετών από την τραγωδία στα Τέμπη, συμμετέχει δυναμικά στην τρίωρη στάση εργασίας την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025, από τις 11:00 έως τις 14:00, εκφράζοντας τη στήριξή του στο αίτημα για εύρυθμη λειτουργία των θεσμών και απονομή δικαιοσύνης , ώστε η Ελλάδα να καταστεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.
Καλούμε τα μέλη μας στην Ρόδο να δώσουν το παρών στη συγκέντρωση στην Πλατεία Δημαρχείου Ρόδου στις 12:00 και τα μέλη μας στη Κω στην Πλατεία Ελευθερίας στις 11:00, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.
Με την παρουσία μας δηλώνουμε την συμπαράστασή μας στις οικογένειες των αδικοχαμένων θυμάτων και υποστηρίζουμε την απαίτηση της κοινωνίας για απονομή δικαιοσύνης πέρα και πάνω από κομματικές ταμπέλες.
Διεκδικούμε ένα κράτος δικαίου, θεσμική σταθερότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, στοιχεία απαραίτητα για την πρόοδο και την ανάπτυξη της χώρας μας.
Διαμαρτυρία Μαθητών Νισύρου
Οι εργαζόμενοι του Σωματείου Εκτάκτου Προσωπικού του Υπουργείου Πολιτισμού, συμμετέχουν στην απεργία της 28ης Φεβρουαρίου
ΝΑ ΜΗ ΣΥΓΚΑΛΥΦΘΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ – ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες λαού, των εργαζομένων, της νεολαίας που συμμετείχαν στις 26/1 στα
συγκλονιστικά συλλαλητήρια, στο Σύνταγμα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και του
εξωτερικού. Έδωσαν αδιαμφισβήτητη απάντηση στην κυβέρνηση, τη δικαιοσύνη και την Ευρωπαϊκή
Ένωση, για την προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών και των 57 συνανθρώπων μας, που
χάθηκαν πριν από δύο χρόνια.
Να λέει ένα παιδί “δεν έχω οξυγόνο”- Αυτό είναι που κάνει το κράτος δολοφόνο
Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε! Το έγκλημα των Τεμπών ήταν ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ! Αυτό
αποκαλύφθηκε από την πρώτη στιγμή, καθώς δεκάδες ήταν οι καταγγελίες των συνδικαλιστών του
ΠΑΜΕ και των σωματείων στο σιδηρόδρομο που προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο μεγάλου
ατυχήματος. Όλοι γνώριζαν: κυβερνήσεις, ΕΕ και εταιρείες! Ήταν συνέπεια της πολιτικής, που
θυσιάζει ζωές στον βωμό του κέρδους. Δύο χρόνια μετά το έγκλημα, στο σιδηρόδρομο η κατάσταση
είναι χειρότερη. Σύμφωνα με καταγγελίες των ίδιων των εργαζομένων, τουλάχιστον 2.000 θέσεις
εργασίας μένουν κενές, ώστε να λειτουργεί με ασφάλεια. Οι υποδομές παραμένουν διαλυμένες και τα
τρένα ταξιδεύουν χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Δε θα επιτρέψουμε να ζούμε σε μια απέραντη κοιλάδα των Τεμπών.
Είναι η ίδια πολιτική, η οποία εφαρμόζεται σε όλους τους εργασιακούς χώρους, στον Ιδιωτικό και
Δημόσιο Τομέα. Η πολιτική της υποστελέχωσης, του τεμαχισμού, της απελευθέρωσης και της
ιδιωτικοποίησης των δημοσίων δομών, που υλοποιείται με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και
επιδοτεί με εκατομμύρια τα μονοπώλια και τις ιδιωτικές εταιρείες. Είναι η ίδια πολιτική, που
υπονομεύει την ασφάλεια της ζωής των εργαζομένων, και αφήνει πίσω της εργατικά ατυχήματα,
ελαστικές σχέσεις εργασίας, εργασιακή ανασφάλεια και μισθούς πείνας.
Δεν ανεχόμαστε άλλο την εγκληματική υποστελέχωση, τις διαλυμένες υποδομές, τα ανύπαρκτα
μέτρα ασφαλείας! Ο λαός μας είναι απροστάτευτος από τις κάθε είδους φυσικές καταστροφές, γιατί
κυβέρνηση, περιφέρεια και δήμοι αρνούνται να χρηματοδοτήσουν τα απαραίτητα έργα. Οι δομές της
δημόσιας Υγείας λειτουργούν οριακά μόνο χάρη στην αυτοθυσία των γιατρών και όλων των εργαζομένων
σε αυτά, ενώ καθημερινά στα σχολεία της χώρας πέφτουν ταβάνια και πλημμυρίζουν προαύλια.
Τα παραπάνω προστίθενται στην άσχημη κατάσταση, που βιώνει ο λαός μας με την ακρίβεια, τη φτώχεια,
τους χαμηλούς μισθούς, την εργασία με ημερομηνία λήξης, τα «κοράκια» που αρπάζουν λαϊκά σπίτια, τη
στιγμή που η κυβέρνηση δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ σε ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς για την εμπλοκή της
χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Στο ΥΠΠΟ, έχουμε δει το ίδιο έργο να εκτυλίσσεται μπροστά μας. Η ίδια εγκληματική πολιτική
αντανακλάται στα εργοτάξια με ανύπαρκτα μέτρα προστασίας, με πολλά καταγεγραμμένα εργατικά
ατυχήματα, στην τραγική υποστελέχωση που φτάνει σε οριακό σημείο, στην πλήρη ελαστικοποίηση
των εργασιακών σχέσεων με ολιγόμηνες συμβάσεις και τεράστιες καθυστερήσεις στην καταβολή
της μισθοδοσίας, στην εμπορευματοποίηση του Πολιτισμού και στην ολοένα μεγαλύτερη παράδοση
του πολιτιστικού έργου από το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού σε επιχειρήσεις και εταιρείες, οι
οποίες γεμίζουν με πακτωλό χρημάτων, τη στιγμή που το ΥΠΠΟ χρησιμοποιεί την
υποχρηματοδότηση, για να εξωραΐσει τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα συμφέροντά του ως “ευεργέτες””.
ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ
ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Ένοχη η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και οι προηγούμενες (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, με όλα τα δεκανίκια
τους), που υπηρέτησαν και υπηρετούν την πολιτική της «απελευθέρωσης» και της ιδιωτικοποίησης
των μεταφορών, που οδηγεί σε θανάτους και τραγωδίες. Είναι αυτοί που προκλητικά όλα αυτά τα
χρόνια επιδοτούν με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τη Hellenic Train. Ένοχη η Ευρωπαϊκή Ένωση και
οι μηχανισμοί της που προώθησαν και επέβαλαν το διαλυμένο και πλήρως εμπορευματοποιημένο
σιδηρόδρομο, έχοντας μάλιστα πιστοποιήσει την Hellenic Train για θέματα ασφάλειας, με
αποτέλεσμα το έγκλημα στα Τέμπη.
Οι ΖΩΕΣ μας δεν είναι κόστος. Στις 28 Φλεβάρη ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!
Μόνο όταν ο λαός βγαίνει στο δρόμο του αγώνα φοβούνται! Το είδαμε όλοι την Κυριακή 26 Γενάρη με
τις χιλιάδες λαού να διαδηλώνει σε πάνω από 110 πόλεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι βγαίνουν στον δρόμο, η ΓΣΕΕ δεν τόλμησε καν να προκηρύξει απεργία! Είναι
συνένοχη στη συγκάλυψη του εγκλήματος, όπως ήταν πάντα συνένοχη στη στήριξη της κυβερνητικής
πολιτικής. Εμείς δεν περιμένουμε από αυτές τις θλιβερές συνδικαλιστικές ηγεσίες! Παίρνουμε την
υπόθεση στα χέρια μας, μαζί με εκατοντάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και Σωματεία, που
οργανώνουν την απεργία της 28ης Φεβρουαρίου.
Να δυναμώσει ο αγώνας:
Για να αποδοθούν οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες σε όλους τους υπεύθυνους για το έγκλημα
στα Τέμπη
Για σύγχρονες, ασφαλείς, τακτικές, φτηνές, αποκλειστικά δημόσιες σιδηροδρομικές μεταφορές.
Να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην πολιτική της «απελευθέρωσης» και της ιδιωτικοποίησης
της ΕΕ και των κυβερνήσεων
Για άμεση κρατική χρηματοδότηση για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών του ΥΠΠΟ και
την πλήρη στελέχωσή του με μαζική μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
Για μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς. Συλλογικές Συμβάσεις
Εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις και επαναφορά των δώρων
Για την αποφασιστική ενίσχυση της κρατικής χρηματοδότησης στην Υγεία, την Παιδεία, την
Πρόνοια, τις υπηρεσίες κοινωνικής πολιτικής των δήμων, την προστασία από φυσικές
καταστροφές
Για την πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις
Για να δυναμώσει ο αγώνας για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Να σταματήσει η
συμμετοχή της χώρας με όπλα, στρατό και οικονομική ενίσχυση στους πολέμους και να κλείσουν
οι βάσεις.
ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
Στις 28 Φεβρουαρίου, όλοι στην απεργία!
Απεργιακές συγκεντρώσεις: Αθήνα, Σύνταγμα, 11:00πμ
Μυτιλήνη, πλατεία Σαπφούς, 11:00πμ
Άμφισσα, πλατεία Κεχαγιά (πάνω πλατεία), 12:00μ
ΣΥΡΙΖΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Η Νομαρχιακή Επιτροπή Β. Δωδ/σου ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους δημοκράτες συμπολίτες μας να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις μνήμης , όπου αυτές πραγματοποιούνται, για την συμπλήρωση δύο χρόνων από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Να δηλώσουμε όλοι, καθένας με όποιον τρόπο μπορεί, την ενεργό συμπαράστασή μας στον πόνο των οικογενειών και συγγενών των θυμάτων , καθώς και την αμέριστη στήριξή μας στον αγώνα που κάνουν για την αποκατάσταση της αλήθειας και την απόδοση ευθυνών στους υπαίτιους.
Να διασφαλιστεί ότι οι υπεύθυνοι, ανεξαρτήτως θέσης ή επιρροής, θα λογοδοτήσουν και η δικαιοσύνη θα αποδοθεί με τον τρόπο που αξίζουν τα θύματα και οι αγαπημένοι τους.
Γραφείο Τύπου
Ν.Ε. Βόρειας Δωδεκανήσου
“Δεν έχω οξυγόνο”- Αποστόλης Παπανικολάου
Στις 28 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται δύο χρόνια από την τραγωδία των Τεμπών. Δύο χρόνια από εκείνη τη νύχτα που 57 άνθρωποι χάθηκαν άδικα, προδομένοι από ένα σύστημα που δεν τους προστάτευσε. Δύο χρόνια από τη στιγμή που ακούστηκαν τα τελευταία τους λόγια: “Δεν έχω οξυγόνο”.
Και όμως, δύο χρόνια μετά, το οξυγόνο λείπει ακόμα. Λείπει από μια κοινωνία που ξεχνά εύκολα, από μια χώρα που δεν μαθαίνει από τα λάθη της, από μια πολιτεία που αφήνει τις υποσχέσεις να γίνονται σκόνη. Λείπει από όσους ακόμα περιμένουν δικαιοσύνη, από τις οικογένειες που δεν βρήκαν απαντήσεις, από μια γενιά που βλέπει το μέλλον της να ασφυκτιά.
Δεν ήταν ατύχημα. Ήταν έγκλημα. Και όταν ένα έγκλημα μένει ατιμώρητο, η κοινωνία πεθαίνει λίγο-λίγο μαζί του.
Όμως, δεν μπορούμε να σωπάσουμε. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Η μνήμη δεν είναι μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, δεν είναι μια τελετή ή μια αναφορά στις ειδήσεις. Η μνήμη είναι φλόγα. Και αυτή η φλόγα πρέπει να μείνει ζωντανή.
Γιατί η ζωή είναι αγώνας. Και ο αγώνας αυτός δεν κερδίζεται με σιωπή και παραίτηση, αλλά με πίστη και δράση. Πίστη πως τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Δράση για να μην υπάρξει ποτέ ξανά άλλη τέτοια νύχτα.
Μας πρόδωσαν; Ναι. Μας απογοήτευσαν; Ναι. Μας πολεμούν με τη λήθη; Πάντα. Αλλά αν τους αφήσουμε να μας κάνουν να ξεχάσουμε, αν επιτρέψουμε στη σιωπή να καλύψει την αλήθεια, τότε θα είμαστε κι εμείς μέρος του προβλήματος.
Ο κόσμος αλλάζει από εκείνους που τολμούν. Από εκείνους που θυμούνται. Από εκείνους που απαιτούν.
Γιατί όταν κάποιος δεν έχει οξυγόνο, δεν σωπαίνει. Φωνάζει.
Δεν ξεχνάμε. Δεν συγχωρούμε. Δικαιοσύνη τώρα.
